Με αυτόν τον τρόπο εκμεταλλεύομαι τα νερά από τις αλλαγές στα 3 ενυδρεία που έχω αλλά και το νερό που περισσεύει μετά το πότισμα.
Στον ταρατσόκηπο έχω περίπου 70 γλάστρες και κάποιες από αυτές θα έλεγα πως είναι αρκετά μεγάλες.
Όλα ξεκίνησαν το 2011 που όταν ήρθε ο λογαριασμός νερού με ποσό 185 Ευρώ.
Αυτό με πόνεσε θα έλεγα, και να σκεφτείτε πως τότε δεν είχα ενυδρεία.
Έτσι αποφάσισα να υλοποιήσω μια ιδέα που είχα 2-3 χρόνια πριν αλλά η γκρίνια της συζύγου πως θα χαλάσω πάλι λεφτά για τη ταράτσα έπαιρνε παράταση.
Υπήρχε ήδη μια υποδομή, υπήρχε ένα είδος αποχέτευσης και σε κάθε γλάστρα είχα τροποποιήσει τα πιατάκια και είχα προσαρμόσει σωλήνα (σπιράλ ηλεκτρολογικό βαρέως τύπου όπως αυτό που έχουν και τα air condition για το νερό).
Εκμεταλλευόμενος τη ρήση της ταράτσας είχα βάλει περιμετρικά σωλήνα 32αρα PVC που επάνω της είχα συνδέσει τα σωληνάκια από κάθε γλάστρα, και όλο αυτό κατέληγε στη υδρορροή της ταράτσας.
Αυτό το είχα φτιάξει για να μη τρέχουν τα νερά στη ταράτσα γιατί μετά από κάθε πότισμα πλημύριζαν τα πιατάκια και το νερό μου λέρωνε το χώρο, και το έφτιαξα για να μαζεύεται το νερό στην υδρορροή.
Κάθε φορά που πότιζα έβλεπα να τρέχει το νερό στο δρόμο και να φτάνει 2 τετράγωνα μακριά και ήταν αδύνατο να προσαρμόζω συνέχεια τα μπεκάκια για να τρέχει το ανάλογο νερό στη κάθε γλάστρα έτσι ώστε να μη έχω υπερχείλιση.
Σκέφτηκα λοιπόν πως πρέπει να κάνω κάτι να μαζεύω αυτό το νερό που περισσεύει γιατί τελικά ήταν πάρα πολύ και η σπατάλη μεγάλη.
Τεχνικά υπήρχε το πρόβλημα πως όλο αυτό ήταν στην επιφάνεια της ταράτσας και δεν είχα τη κατάλληλη υψομετρική διαφορά για μαζεύω το νερό.
Η λύση ήταν πως η περισυλλογή έπρεπε να γίνει στον από κάτω όροφο.
Άνοιξα 2 τρύπες στη ταράτσα δίπλα από την υδρορροή και κατέβασα τη 32αρα σωλήνα ,
τη σωλήνα επιστροφής και καλώδια για παροχή ρεύματος,
έφτιαξα ένα δοχείο γαλβανιζε χωρητικότητας 60-70 λίτρων περίπου και έβαλα μέσα μια υποβρύχια αντλία λυμάτων με ηλεκτρικό φλοτέρ.
Όταν το νερό σε αυτό το δοχείο φτάνει περίπου στη μέση του δοχείου, ενεργοποιείτε η αντλία και μου στέλνει το νερό πάλι επάνω στη ταράτσα.
Εκεί τοποθέτησα ένα βαρέλι 60 λίτρων σαν φίλτρο που έχει μερικά παλιά μαξιλάρια από αφρολέξ που καθαρίζει το νερό πριν φτάσει στο βαρέλι 200 λίτρων.
Μετά υπάρχει ένα πιεστικό που τραβάει από το μεγάλο βαρέλι και στέλνει το νερό στους χρονοδιακόπτες για το αυτόματο πότισμα και σε βρύση για να ποτίζω επιπλέον όποτε θέλω.
Και πλέον με το νέο σύστημα WiFi http://www.aquariumlife.gr/viewtopic.php?p=51980#p51980
(Το πιεστικό είναι καλυμμένο σε ένα ξύλινο κουτί από παλέτες για να το προφυλάσσω από βροχή και ήλιο, αυτό με τις περσίδες)
Στο μεγάλο βαρέλι υπάρχει και φλοτέρ που όταν το νερό πέσει κάτω από ένα συγκεκριμένο σημείο τραβάει νερό από το δίκτυο αλλά πλέον το έχω απομονώσει γιατί δεν χρειάζεται , το βαρέλι γεμίζει από τα νερά των ενυδρείων και το ενεργοποιώ μόνο όταν φύγω για διακοπές.
Τη περίοδο που έκανα αυτή τη κατασκευή έφτιαξα και το 1ο ενυδρείο.
Το συνολικό κόστος της κατασκευής μου στοίχισε τότε περίπου 300-350 Ευρώ (105 το πιεστικό, 35 η αντλία λυμάτων, 60 περίπου το γαλβανιζέ, 50-60 τα 2 βαρέλια, και τα υπόλοιπα σωληνώσεις υδραυλικά και ηλεκτρολογικά).
Η γκρίνια βέβαια από τη σύζυγο υπήρχε πως το σύστημα δεν θα αποδώσει και πως θα πάνε χαμένα τα λεφτά και μάλιστα σε μια περίοδο που υπήρχαν μεγάλες δυσκολίες.
Εγώ περίμενα το λογαριασμό νερού Ιουνίου-Ιουλίου-Αυγούστου που τη προηγούμενη χρονιά ήταν 185 Ευρώ, και ήρθε, 74 Ευρώ, όπως καταλαβαίνεται έπεσε μούγκα στη στρούγκα, το αποτέλεσμα ήταν καλύτερο από το αναμενόμενο και υπήρχε ήδη και 1 ενυδρείο.
Επίσης εφαρμόζοντας το σύστημα αυτό σταμάτησα και όλα τα λιπάσματα που έβαζα στα φυτά, εκτός από τις γλάστρες με τα λαχανικά (έχω και από αυτά) που βάζω μόνο κοπριά. Όπως καταλαβαίνεται τα θρεπτικά στοιχεία που υπήρχαν στο νερό που έφευγε από τις γλάστρες και πήγαινε στον δρόμο , γύριζαν πάλι στις γλάστρες και το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό, τα φυτά καλοποτίσμενα, καταπράσινα και μεγάλωναν πολύ γρήγορα .
Ήρθε και ο επόμενος λογαριασμός που το 2011 ήταν 75 Ευρώ και με το σύστημα αυτό έπεσε στα 47, αυτό ήταν το τελειωτικό χτύπημα.
Βέβαια και μετά είχα μια μικρή γκρίνια πως ότι κόστος κερδίσαμε θα μας τα φάνε τα νερά από τα ενυδρεία αλλά όταν και οι επόμενοι λογαριασμοί νερού ήταν το ίδιο χαμηλοί τα πράγματα ηρέμησαν.
Τώρα πλέον όλες οι αλλαγές από τα 3 ενυδρεία πάνε στο γαλβανιζέ δοχείο στο μπαλκόνι.
Επίσης με το σύστημα αυτόματων αλλαγών στα χρυσόψαρα τα πράγματα είναι πιο ξεκούραστα
http://www.aquariumlife.gr/viewtopic.php?f=76&t=1764Το όλο σύστημα θέλει τουλάχιστον 1 φορά το χρόνο καθάρισμα στα αφρολέξ του φίλτρου γιατί μαζεύεται πολύ λάσπη από τις γλάστρες και άδειασμα και καθάρισμα το μεγάλο βαρέλι.
Υπάρχει και ένα φιλτράκι πριν το πιεστικό που και αυτό θέλει καθάρισμα κάθε 2-3 μήνες. Το νερό που έρχεται από την ανακύκλωση είναι κίτρινο μεν αλλά ξάστερο που σημαίνει πως το φίλτρο κάνει καλή δουλεία και δεν έχω κανένα πρόβλημα με το πιεστικό ή να βουλώνουν τα μπεκάκια.
Τελικά το όλο επιχείρημα πέτυχε και από ότι υπολόγισα χοντρικά έκανα απόσβεση σε 1,5 χρόνο ίσως και λιγότερο και τα νερά των ενυδρείων επαναχρησιμοποιούνται στο έπακρον εκτός από τον χειμώνα που το πότισμα δεν είναι τόσο συχνό αλλά και το βαρέλι γεμίζει και από τη βροχή.
Και μία άποψη του ταρατσόκηπου
Θαυμαστής των κυπρινοειδών
Keep reefing
