Σοβαρά λάθη που κάναμε ή κάνουμε στο στήσιμο ενός θαλασσινού ενυδρείου..!!!
Δημοσιεύτηκε: Πέμ 28 Φεβ 2019, 11:57
Σοβαρά λάθη που κάναμε ή κάνουμε στο στήσιμο ενός θαλασσινού ενυδρείου..!!!
Πιστεύω ότι αυτό θα μπορούσε να είναι ένα θέμα στο οποίο όλοι μας μπορούμε να γράψουμε τα λάθη που έχουμε κάνει ούτως ώστε να προφυλάξουμε κάποιο νέο φίλο στην επαφή του με το χόμπι.
Θα ξεκινήσω με τα δικά μου λάθη …που είναι αρκετά…παρόλο του ότι ήμουν από τους τυχερούς επειδή είχα δίπλα μου σε όλη την διαδρομή το ιδανικότερο support team (Βλέπε Voas – Τάκης).
Πάμε λοιπόν….
Νο1. Ανυπομονησία.
Όπως μου είχαν εξηγήσει πρίν ακόμη ασχοληθώ με το θαλασσινό ενυδρείο, ο χρόνος σε κάποιο θαλασσινό ενυδρείο συγκριτικά με κάποιο ενυδρείο γλυκού νερού είναι εντελώς αντίστροφος.
Και εξηγώ…. Ενώ στα περισσότερα ενυδρεία γλυκού νερού οι όποιες αλλαγές, επεμβάσεις, κτλ.. έχουν σχεδόν άμεσο αποτέλεσμα, στα θαλασσινά ενυδρεία οι όποιες αλλαγές (εκτός σημαντικών εξαιρέσεων) έχουν αποτέλεσμα και αποδίδουν «καρπούς» σε βάθος χρόνου.
Επίσης ο χρόνος που χρειάζεται ένα θαλασσινό ενυδρείο για να αρχίσει να τρέχει σε φουλ ρυθμούς συγκριτικά με κάποιο ενυδρείο γλυκού νερού είναι πολύ μεγαλύτερος.
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τις περισσότερες φορές να προχώρησα σε κινήσεις, είτε βάζοντας πολλά ψάρια, είτε βάζοντας πολλά κοράλλια ενώ το ενυδρείο μου δεν ήταν «έτοιμο».
Αποτέλεσμα 99/100 υπήρξε μεγάλη ζημιά και ακόμη μεγαλύτερη απογοήτευση.
Νο2. Λάθος Ιχθυο φόρτωση
Αφού έχουμε στήσει τελικά το ενυδρείο μας και το έχουμε γεμίσει με νεράκι, εγώ προσωπικά (για να μην μιλήσω για τους άλλους), βιαζόμουν να βάλω ψαράκια μέσα.
Και παρόλο ότι είχα εμπειρία από ενυδρεία γλυκού νερού, και μπορούσα να καταλάβω τις ιδιαιτερότητες κάθε ψαριού, το Νο1 λάθος με οδήγησε στο Νο2 Λάθος.
Έβαλα εκτός από πάρα πολλά ψάρια μαζεμένα, έβαλα και ψάρια που δεν ταιριάζανε μεταξύ τους, και εκτός των άλλων έβαλα και ψάρια που ήταν άρρωστα. Γιατί ?
Γιατί με είχε πιάσει η μανία να το γεμίσω με όλα αυτά τα όμορφα ψάρια που με είχαν κάνει εξ αρχής να επιλέξω το θαλασσινό ενυδρείο, και πραγματικά δεν έβλεπα μπροστά μου.
Τα ήθελα όλα…και τα ήθελα ΤΩΡΑ !!!
Νο3. Συνεχόμενοι πειραματισμοί, και λάθος πληροφόρηση από το Internet και όχι μόνο….
Ενώ όλο το στήσιμο του ενυδρείου είχε γίνει με επίβλεψη και οδηγίες από άτομα πολύ πιο έμπειρα από εμένα και στα οποία είχα και έχω τυφλή εμπιστοσύνη, το «σκουληκάκι» της περιέργειας και σε συνδιασμό με τις χιλιάδες πληροφορίες που υπάρχουν διάσπαρτες στο Internet (και όχι μόνο) με έκαναν να αρχίζω να πειραματίζομαι με διάφορα πράγματα (φωτισμός, ένταση φωτισμού, κυκλοφορητές, ένταση και θέση κυκλοφορητών, αριθμός κυκλοφορητών, κτλ..)
Κάθε φορά είχα μια αποτυχία ή κάποιο πρόβλημα και έτσι ζητούσα τη βοήθεια των ανθρώπων που με στηρίζανε σε όλη αυτή την προσπάθεια.
Τουλάχιστον ήμουν όμως ειλικρινής και έλεγα ακριβώς τι «πατάτα» είχα κάνει, και έτσι μπορούσαν να με βοηθήσουν για το πώς θα διορθωθεί.
Με τον καιρό κατάλαβα ότι στα θαλασσινά ενυδρεία όσο λιγότερο τα πειράζεις τόσο καλύτερα πηγαίνουν.
Νο4. Υπερβολικό τάισμα
Ούτε το σύνδρομο της γενιάς της κατοχής να είχα !!! Τάιζα τα ψαράκια μου απίστευτα πολύ…γιατί τα έβλεπα που με κοιτούσαν συνέχεια πεινασμένα και πίστευα ότι έτσι έκανα καλό σε αυτά και στο σύστημα μου.
Μέγιστο λάθος….του οποίου τις επιπτώσεις τις αντιμετώπισα αργότερα με σοβαρά προβλήματα …. (άλγες, Νιτρικά, φωσφορικά, κτλ…).
Νο5. Λάθος εξοπλισμός
Ευτυχώς αυτό το πρόβλημα δεν το αντιμετώπισα καθόλου !!! Από την αρχή έδειξα εμπιστοσύνη στον άνθρωπο που με παρότρυνε να ασχοληθώ με το θαλασσινό ενυδρείο (βλέπε Voas) και οι οδηγίες του για την αγορά του εξοπλισμού ήταν ευαγγέλιο για εμένα..!!!
Άλλωστε είμαι και εγώ όπως και εκείνος της άποψης ότι ο καλός εξοπλισμός, εκτός από απόσβεση σε βάθος χρόνου, σου προσφέρει μεγαλύτερη ασφάλεια και σε βοηθάει να ξεπεράσεις πιο εύκολα ενδεχόμενες παραλείψεις ή μικρά λαθάκια.
Πιστεύω ότι αυτό θα μπορούσε να είναι ένα θέμα στο οποίο όλοι μας μπορούμε να γράψουμε τα λάθη που έχουμε κάνει ούτως ώστε να προφυλάξουμε κάποιο νέο φίλο στην επαφή του με το χόμπι.
Θα ξεκινήσω με τα δικά μου λάθη …που είναι αρκετά…παρόλο του ότι ήμουν από τους τυχερούς επειδή είχα δίπλα μου σε όλη την διαδρομή το ιδανικότερο support team (Βλέπε Voas – Τάκης).
Πάμε λοιπόν….
Νο1. Ανυπομονησία.
Όπως μου είχαν εξηγήσει πρίν ακόμη ασχοληθώ με το θαλασσινό ενυδρείο, ο χρόνος σε κάποιο θαλασσινό ενυδρείο συγκριτικά με κάποιο ενυδρείο γλυκού νερού είναι εντελώς αντίστροφος.
Και εξηγώ…. Ενώ στα περισσότερα ενυδρεία γλυκού νερού οι όποιες αλλαγές, επεμβάσεις, κτλ.. έχουν σχεδόν άμεσο αποτέλεσμα, στα θαλασσινά ενυδρεία οι όποιες αλλαγές (εκτός σημαντικών εξαιρέσεων) έχουν αποτέλεσμα και αποδίδουν «καρπούς» σε βάθος χρόνου.
Επίσης ο χρόνος που χρειάζεται ένα θαλασσινό ενυδρείο για να αρχίσει να τρέχει σε φουλ ρυθμούς συγκριτικά με κάποιο ενυδρείο γλυκού νερού είναι πολύ μεγαλύτερος.
Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τις περισσότερες φορές να προχώρησα σε κινήσεις, είτε βάζοντας πολλά ψάρια, είτε βάζοντας πολλά κοράλλια ενώ το ενυδρείο μου δεν ήταν «έτοιμο».
Αποτέλεσμα 99/100 υπήρξε μεγάλη ζημιά και ακόμη μεγαλύτερη απογοήτευση.
Νο2. Λάθος Ιχθυο φόρτωση
Αφού έχουμε στήσει τελικά το ενυδρείο μας και το έχουμε γεμίσει με νεράκι, εγώ προσωπικά (για να μην μιλήσω για τους άλλους), βιαζόμουν να βάλω ψαράκια μέσα.
Και παρόλο ότι είχα εμπειρία από ενυδρεία γλυκού νερού, και μπορούσα να καταλάβω τις ιδιαιτερότητες κάθε ψαριού, το Νο1 λάθος με οδήγησε στο Νο2 Λάθος.
Έβαλα εκτός από πάρα πολλά ψάρια μαζεμένα, έβαλα και ψάρια που δεν ταιριάζανε μεταξύ τους, και εκτός των άλλων έβαλα και ψάρια που ήταν άρρωστα. Γιατί ?
Γιατί με είχε πιάσει η μανία να το γεμίσω με όλα αυτά τα όμορφα ψάρια που με είχαν κάνει εξ αρχής να επιλέξω το θαλασσινό ενυδρείο, και πραγματικά δεν έβλεπα μπροστά μου.
Τα ήθελα όλα…και τα ήθελα ΤΩΡΑ !!!
Νο3. Συνεχόμενοι πειραματισμοί, και λάθος πληροφόρηση από το Internet και όχι μόνο….
Ενώ όλο το στήσιμο του ενυδρείου είχε γίνει με επίβλεψη και οδηγίες από άτομα πολύ πιο έμπειρα από εμένα και στα οποία είχα και έχω τυφλή εμπιστοσύνη, το «σκουληκάκι» της περιέργειας και σε συνδιασμό με τις χιλιάδες πληροφορίες που υπάρχουν διάσπαρτες στο Internet (και όχι μόνο) με έκαναν να αρχίζω να πειραματίζομαι με διάφορα πράγματα (φωτισμός, ένταση φωτισμού, κυκλοφορητές, ένταση και θέση κυκλοφορητών, αριθμός κυκλοφορητών, κτλ..)
Κάθε φορά είχα μια αποτυχία ή κάποιο πρόβλημα και έτσι ζητούσα τη βοήθεια των ανθρώπων που με στηρίζανε σε όλη αυτή την προσπάθεια.
Τουλάχιστον ήμουν όμως ειλικρινής και έλεγα ακριβώς τι «πατάτα» είχα κάνει, και έτσι μπορούσαν να με βοηθήσουν για το πώς θα διορθωθεί.
Με τον καιρό κατάλαβα ότι στα θαλασσινά ενυδρεία όσο λιγότερο τα πειράζεις τόσο καλύτερα πηγαίνουν.
Νο4. Υπερβολικό τάισμα
Ούτε το σύνδρομο της γενιάς της κατοχής να είχα !!! Τάιζα τα ψαράκια μου απίστευτα πολύ…γιατί τα έβλεπα που με κοιτούσαν συνέχεια πεινασμένα και πίστευα ότι έτσι έκανα καλό σε αυτά και στο σύστημα μου.
Μέγιστο λάθος….του οποίου τις επιπτώσεις τις αντιμετώπισα αργότερα με σοβαρά προβλήματα …. (άλγες, Νιτρικά, φωσφορικά, κτλ…).
Νο5. Λάθος εξοπλισμός
Ευτυχώς αυτό το πρόβλημα δεν το αντιμετώπισα καθόλου !!! Από την αρχή έδειξα εμπιστοσύνη στον άνθρωπο που με παρότρυνε να ασχοληθώ με το θαλασσινό ενυδρείο (βλέπε Voas) και οι οδηγίες του για την αγορά του εξοπλισμού ήταν ευαγγέλιο για εμένα..!!!
Άλλωστε είμαι και εγώ όπως και εκείνος της άποψης ότι ο καλός εξοπλισμός, εκτός από απόσβεση σε βάθος χρόνου, σου προσφέρει μεγαλύτερη ασφάλεια και σε βοηθάει να ξεπεράσεις πιο εύκολα ενδεχόμενες παραλείψεις ή μικρά λαθάκια.
