Τα κοράλλια συμβάλλουν παγκοσμίως στο εισόδημα μισού δισεκατομμυρίου ανθρώπων, αποφέροντας δισ. δολάρια από τον τουρισμό και την αλιεία. Η Θάλασσα της Νότιας Κίνας αντιπροσωπεύει το 2,57% των θαλάσσιων πόρων παγκοσμίως, καταλαμβάνοντας την όγδοη θέση.
Τα κοράλλια απαιτούν ακριβείς συνθήκες διαβίωσης: το νερό δεν μπορεί να είναι ούτε πολύ ζεστό ούτε πολύ κρύο, η ιδανική θερμοκρασία κυμαίνεται από 23 έως 27 βαθμούς Κελσίου. Η πίεση δεν μπορεί να είναι υπερβολικά υψηλή, η αλατότητα πρέπει να είναι μέτρια και σταθερή, και το περιβάλλον καθαρό. Τα κοράλλια συμβιώνουν με τα φύκια «zooxanthellae», τα οποία τους παρέχουν τροφή και τους δίνουν το χρώμα τους. Εάν το περιβάλλον είναι ακατάλληλο, τα φύκια zooxanthellae φεύγουν και τα κοράλλια γίνονται εκ νέου λευκά και στη συνέχεια πεθαίνουν.
Η υποβάθμιση των κοραλλιογενών υφάλων κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την κλιματική αλλαγή. Περισσότερο από το ένα τρίτο των κοραλλιογενών υφάλων παγκοσμίως υποβαθμίζεται σοβαρά. Οι παράγοντες που συμβάλλουν σε αυτό είναι τα θερμότερα νερά, η οξίνιση των ωκεανών, η ρύπανση των θαλάσσιων υδάτων, η αυξημένη υπεριώδης ακτινοβολία, η καταστροφική αλιεία και η παράκτια οικοδόμηση. Οι επιστήμονες προέβλεψαν ότι θα κοράλλια θα εξαφανιστούν μέσα σε 50 χρόνια, προκαλώντας την καταστροφή ολόκληρου του θαλάσσιου οικοσυστήματος.
Η Χουάνγκ έχει ως πυξίδα τη μέθοδο αναδάσωσης στη γη για την καλλιέργεια των κοραλλιών. Κατ' αρχάς, η ομάδα της φυτεύει ένα φυντανάκι στο φυτώριο. Όταν αυτό μεγαλώσει, το μεταφυτεύουν εκεί που πρέπει. Στην αρχή καλλιεργούν τα ταχέως αναπτυσσόμενα είδη και στη συνέχεια τα πιο ανθεκτικά. Τα κοράλλια μπορούν να αναπαραχθούν τόσο με την ένωση των γαμετών όσο και χωρίς αυτούς. Κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου, οι επιστήμονες μπορεί να εργάζονται στον βυθό της θάλασσας για μέρες προκειμένου να πάρουν τα γονιμοποιημένα αβγά για περαιτέρω μελέτη. Έχουν αποκτήσει τη μέθοδο τεχνητής γονιμοποίησης περισσότερων από 10 κοραλλιογενών ειδών.
Κινέζοι επιστήμονες κάνουν έρευνες για την αναπαραγωγή χωρίς την ένωση των γαμετών. Κόβουν κοραλλιογενείς υφάλους σε κλαδιά μεγέθους ενός δακτύλου και έπειτα από κάποια καλλιέργεια τα κολλάνε σε τεχνητές κοραλλιογενείς περιοχές. Καρφώνουν ράφια στον βυθό και κρεμάνε πάνω τους σχοινιά. Στη συνέχεια, στερεώνουν τα κοραλλιογενή μοσχεύματα στα σχοινιά για να φτιάξουν «κοραλλιογενή δέντρα» ή χρησιμοποιούν ένα δίχτυ για πλωτό κρεβάτι και φυτεύουν επάνω του κοράλλια.
«Αυτός είναι ο κήπος του νηπιαγωγείου. Εδώ είναι μόνο φυντανάκια. Εάν φυτευθούν απευθείας στον πυθμένα, θα είναι ευάλωτα στα ιζήματα και στα θαλάσσια ρεύματα. Έτσι περιμένουμε να αναπτυχθούν και στη συνέχεια τα μεταφυτεύουμε στον βυθό» εξηγεί η Χουάνγκ. «Στόχος μας είναι να αναζωογονήσουμε ολόκληρο το οικοσύστημα των κοραλλιογενών υφάλων, όχι μόνο τα κοράλλια, αλλά και φύκια, κοχύλια και άλλους οργανισμούς που ζουν αρμονικά» προσθέτει.
Η υποθαλάσσια καλλιέργεια κοραλλιών είναι πιο δύσκολη από τη φύτευση δέντρων στη γη. «Αντιμετωπίζουμε μεγάλες δυσκολίες, όπως οι ζημιές που προκαλούνται από ανθρώπινες δραστηριότητες και τυφώνες. Τα νεοσύστατα κοράλλια είναι αρκετά εύθραυστα, έτσι οι τυφώνες αποτελούν σοβαρές απειλές» εξηγεί η Χουάνγκ.
Ο βοηθός της Γιανγκ Τσιανχούι προσθέτει: «Κατά τη διάρκεια των νυχτερινών επιχειρήσεων ενδέχεται να συναντήσουμε δηλητηριώδη πλάσματα, κάτι που είναι αρκετά επικίνδυνο. Αν συμβεί αυτό, πρέπει να λάβουμε έκτακτα μέτρα». Η φύτευση κοραλλιών στη θάλασσα αποτελεί επίσης μία σκληρή και δαπανηρή δουλειά. «Μετά την επιτυχή φύτευσή τους πρέπει να βρούμε τρόπους για να μειώσουμε το κόστος» λέει η Χουάνγκ.
«Καθώς αναζητούμε τρόπους για την αναζωογόνηση του οικοσυστήματος των κοραλλιών, θα πρέπει επίσης να αυξήσουμε την ευαισθητοποίηση για την προστασία του περιβάλλοντος, προκειμένου να περιορίσουμε τους παράγοντες που προκαλούν υποβάθμιση των κοραλλιών» τονίζει η Χουάνγκ.
πηγη:ζουγκλα.gr