Τα κοράλλια απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος του ασβεστίου για τη διαδικασία αυτή από το νερό που τα περιβάλλει, κατά συνέπεια το ασβέστιο συχνά εξαντλείται σε ενυδρεία κοραλλιογενών υφάλων.
Καθώς το επίπεδο ασβεστίου πέφτει κάτω από 360 ppm, γίνεται σταδιακά πιο δύσκολο για τα κοράλλια να συλλέγουν αρκετό ασβέστιο, περιορίζοντας έτσι την ανάπτυξή τους.
Η διατήρηση του επιπέδου στο ασβέστιο είναι μια από τις πιο σημαντικές πτυχές της βιωσιμότητας των ενυδρείων με κοραλλιογενείς υφάλους, έτσι οι περισσότεροι χομπίστες προσπαθούν να διατηρούν περίπου φυσικά επίπεδα ασβεστίου στα ενυδρεία τους (~ 420 ppm).
Δεν φαίνεται ότι η αύξηση της συγκέντρωσης ασβεστίου πάνω από τα φυσικά επίπεδα ενισχύει την ασβεστοποίηση (δηλαδή την ανάπτυξη του σκελετού) στα περισσότερα κοράλλια, καποια πειράματα έδειξαν ότι τα χαμηλά επίπεδα ασβεστίου περιορίζουν την ασβεστοποίηση, αλλά ότι τα επίπεδα πάνω από περίπου 430 ppm δεν αυξάνουν την ασβεστοποίηση.
Για τους λόγους αυτούς, προτείνουμε στα reef ενυδρεία μας, να διατηρούμε ένα επίπεδο ασβεστίου μεταξύ περίπου 380 και 450 ppm, επίσης να χρησιμοποιούμε μια ισορροπημένη τροφοδοσία προσθέτων ασβεστίου και αλκαλικότητας για συντήρηση στις ρουτίνες μας.
Οι πιο δημοφιλείς μέθοδοι ισορροπίας του ασβεστίου είναι οι αντιδραστήρες ανθρακικού ασβεστίου με διάσπαση Co2 ή δοσομετρική με προσθήκη χλωριούχου ασβεστίου.